نحوه مقاوم سازی ساختمان با طبقه نرم در برابر زلزله

برای مقاوم سازی ساختمان های با طبقه نرم ابتدا سازه را برای مشخص کردن بهترین راه مقاوم سازی آنالیز می کنند. که سازه باید به میزان لازم مقاوم سازی شده و کمترین تاثیر را در بهره برداری سازه داشته باشد. مثلا مطمئنا با پر کردن تمامی بازشوهای طبقه های پایین توسط بادبند و یا دیوارهای باربر مشکل طبقه نرم حل خواهد شد اما آیا اینکار عاقلانه است؟!
راه های زیادی برای مقاوم سازی وجود دارد.یکی از روش ها مقاوم کردن دیوارهای موجود ، اضافه کردن دیوارهای برشی و یا حتی قابهای فولادی در نواحی نرم ساختمان می باشد.برای مقاوم کردن دیوارهای موجود مثلا دیوارهای خشک (Drywall) توسط دیوارهای باربر جایگزین می شوند. مهار کردن دیوارها در فونداسیون نیز قسمتی از همین مقاوم سازی است. اضافه کردن دیوارهای برشی (دیوارهایی که در برابر بارهای جانبی مقاومت می کنند) نیز می تواند بسیار موثر باشد. البته در صورتی که با بهره وری ساختمان مداخله ای نداشته باشند که در این صورت شاید استفاده از قابهای فولادی بهترین راه حل باشد. حتی با این وجود که نصب قابهای فولادی بسیار پر دردسرتر خواهد بود.
مقاوم سازی ساختمانها به معنای ضد زلزله کردن آنها نیست بلکه تنها امن کردن این ساختمان هاست. یعنی پس از زلزله سازه پابرجا باقی بماند و امنیت جانی ساکنین مهیا شود. حال ممکن است ساختمان دیگر امکان بهره برداری نداشته باشد. با این وجود یک ساختمان مقاوم سازی شده مطمئنا استانداردهای یک ساختمان طراحی شده برای زلزله را نخواهد داشت.
با توجه به راهنمای مقاوم سازی ساختمان های با طبقات نرم در برابر زلزله،طبقات نرم باید حداقل ۸۰% مقاومت طبقات بالایی خود را داشته باشند. که البته این مقدار برابر است با ۶۰% مقاومت لازم برای ساختمان های جدید.

بیشتر بدانیم:

1. فرم ها و چک لیست هاي ضروري براي مهندسین ناظر ،طراح و مجری
2. محاسبات سرانگشتی ویژه مهندسین عمران
3. مشاوره مهندس ناظر