وسایل ایمنی و حفاظت در حین اجرا:
وسایل ایمنی و حفاظت وسایلی مانند کلاه ایمنی- کمربند ایمنی- کفش ایمنی- لباس کار و غیره میباشد که کارگران و کلیه کسانی که در کارگاه فعالیت یا به دلیلی وارد کارگاه شدند باید برای جلوگیری از وقوع حوادث و صدمات احتمالی استفاده نمایند.در ضمن این وسایل توسط کارفرما تهیه و در اختیار استفادهکننده گاه قرار میگیرد.
-کلاه ایمنی :
در کلیه کارگاههای ساختمانی که در آنها احتمال وارد آمدن صدماتی به سر افراد در اثر سقوط فرد از ارتفاع یا سقوط وسایل- تجهیزات و مصالح و یا برخورد با موانع وجود دارد باید از کلاههای ایمنی استفاده شود. حداکثر وزن کلاه ایمنی ۴۰۰گرم میباشد جنس کلاه از جنس فایبر کلاس یا آلومینیوم است که در صورت احتمال سقوط باید فلزی باشد.
-کمربند ایمنی و طناب مهار :
هنگام کار در ارتفاع باید از کمربند ایمنی استفاده کرد. کمربند ایمنی از برزنت- چرم- کنف ساخته میشود و دارای حداقل عرض ۱۲ سانتی متر و ضخامت ۶ میلیمتر و حداقل مقاومت کششی ۱۱۵۰ کیلوگرم میباشد. طناب مهار باید هنگام کار به یک محل مناسب قلاب شود. لازم به ذکر است کمربند ایمنی و طناب مهار را باید قبل از هر بار مصرف از نظر پوسیدگی و بردگی یا هر نوع عیب و نقص دیگر مورد بازدید قرار داد.
-کفش ایمنی :
کلیه افرادی که پاهایشان در معرض خطر برخورد با اجسام داغ و برنده و یا سقوط وسایل قرار دارد باید از کفش استاندارد استفاده کنند.
-دستکش :
افرادی که با اجسام داغ- برنده و یا خورنده و تحریککننده پوست سر و کاردارند باید جهت حفاظت دستانشان از دستکش که از جنس چرم- برزنت- لاستیکی میباشد متناسب با نوع کار استفاده کنند. افرادی که دستگاه مته برقی یا سایر وسایلی که قطعات گردنده آنها احتمال درگیری با دستکش را دارد نباید از دستکش استفاده نمایند.
-لباس کار :
افراد باید در تمامی محلهای کار متناسب با محل کار استفاده نماید. لباس کار باید دارای ویژگیهای زیر باشد.
۱- لباس کار باید متناسب با نوع کار و بدن کارگر باشد.
۲- جیبهای آن کوچک و تعداد آن کم باشد همچنین زیپ دار بوده یا روی آن در پوش باشد.
-جعبه کمکهای اولیه :
در کلیه کارگاههای ساختمانی با توجه به نوع کار و متناسب با تعداد کارگران باید جعبه کمکهای اولیه حاوی وسایل ضروری اعلامشده از طریق مراجع ذیربط موجود باشد و در مکانی دور از هر گونه آلودگی و گرد و غبار و در دسترس افراد نصب گردد. روی در جعبه کمکهای اولیه باید آینه متصل باشد و همچنین محتویات جعبه شامل : گاز استریل- باند جهت باندپیچی- چسب زخم- مسکن- ماده ضدعفونیکننده- پماد سوختگی- قیچی کوچک و غیره باشد.
-نرده حفاظتی موقت :
نرده حفاظتی نردهای است جهت جلوگیری از سقوط افراد در محلهایی که ارتفاع سقوط بیش از ۱۲۰ سانتی متر میباشد.
نرده حفاظتی باید ویژگیهای زیر را داشته باشد:
- ارتفاع نرده از کف طبقه یا سکوی کار بین ۹۰ تا ۱۱۰ سانتی متر باشد.
- ارتفاع نرده راهپله و سطوح شیبدار بین ۷۵ تا۸۵ سانتی متر باشد.
- نرده باید در فواصل حداکثر ۲ متری دارای پایههای عمودی باشد.
- هیچ یک از اجزای نرده نباید تیز و برنده باشد.
-پوشش موقت فضاهای باز :
کلیه پرتگاهها و دهانههای باز در قسمتهای مختلف کارگاه و محوطه آن باید قبل از محصور شدن یا پوشیده شدن نهایی به منظور جلوگیری از سقوط افراد پوشانده شوند. باری دهانههای کمتر از ۴۵ سانتی متر باید با تختههای چوبی به ضخامت حداقل ۲٫۵ سانتی متر پوشانده شوند و برای دهانههای بین ۴۵ تا۲۵۰ سانتی متر باید از تختههای چوبی به ضخامت حداقل ۵ سانتی متر استفاده کرد.
لازم به ذکر است باید برای جلوگیری از ریز مصالح و ابزار ، جداره خارجی ساختمان در حال احداث با استفاده از پردههای برزنتی و یا پلاستیکی مقاوم پوشانده شود.
پاخور:
باید در سمت باز سکوهای کار مانند سکوی کار داربستها جهت جلوگیری لغزش و سقوط ابزار کار پاخور نصب گردد. در صورت استفاده از تخته چوبی باید ارتفاع ۱۵و ضخامت آن ۵/۲ سانتی متر باشد. در ضمن در صورت استفاده از پاخور فلزی باید لبههای آن تیز و برنده نباشد.
منبع : جزوه سفتکاری آرمین عبدا… زاده
